Thursday, July 7

ഏകാന്തത


ഏകാന്തത......എങ്ങും നിശബ്ദത.
സിരകളില്‍ ചൂളമടിച്ചു പായുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍
എങ്ങോ കാറ്റിന്‍റെ സീല്‍ക്കാരം;
കാറ്റാടി മരങ്ങള്‍ ആടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഇരുട്ടിനു കനം വെച്ച് തുടങ്ങി.
ദീപനാളം അണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.   
അങ്ങകലെ ഒരു പൊട്ടു പോലെയമ്പിളി!  
രാപ്പാടിയുടെ പാട്ടും,  
കട വാവലിന്‍റെ ചിറകടിയും,
രാവിന്‍റെ മാറില്‍ കുഞ്ഞിനെയുറക്കുന്ന
ഒരമ്മയുടെ താരാട്ടും കേള്‍ക്കാം.
നിശബ്ദതയുടെ അകമ്പടിയോടെ വന്ന
ഏകാന്തത ചുറ്റിലും വട്ടമിട്ടു നടക്കുകയാണ്.
പ്രകൃതി ഉറങ്ങുകയാണ്.
ഈ ലോകത്തിനെ മുഴുവന്‍ തഴുകിയുറക്കി
അവസാനം പ്രകൃതിയും കണ്ണടച്ചു.
ഏകാന്തത അസഹനീയമാണ്.  
അത് മനസ്സിനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട്‌ പോകുന്നതെങ്ങോട്ടാണ്?
മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെല്ലാം മുന്നിലിട്ടു പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന
ക്രൂരതയാണതിന്‍റെ വിനോദം.
എല്ലാം മറക്കാം......എപ്പോള്‍?
ഓര്‍മ്മകള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍!!

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.